Abdülhak Hâmid’in Son Yılları ve Son Şiirleri

Şüphe yok ki asıl hazin olan şey bizden sonra bu âlemin aynı düzen içinde devam
edecek olmasıdır. O halde kâinatın bu sonsuz düzenini soğukkanlılıkla kabul
etmekten daha doğal ne olabilir?
Seksen yaşına yaklaşmış bir adamın ölümün sesini böyle yanı başında
duymasından korkunç ne olabilir? Fakat her felaket gibi bu en büyük felaketi de insan
soğukkanlılıkla ve temkinle karşılamak kudretine sah...

Şüphe yok ki asıl hazin olan şey bizden sonra bu âlemin aynı düzen içinde devam
edecek olmasıdır. O halde kâinatın bu sonsuz düzenini soğukkanlılıkla kabul
etmekten daha doğal ne olabilir?
Seksen yaşına yaklaşmış bir adamın ölümün sesini böyle yanı başında
duymasından korkunç ne olabilir? Fakat her felaket gibi bu en büyük felaketi de insan
soğukkanlılıkla ve temkinle karşılamak kudretine sahiptir.
Hâmid de bu felaketi öyle sakin ve öyle kendine yakışan bir teselli arayarak karşılamaktadır ve
“Demek inmekteyim ben,” diyebilmesi için kalemine izin vermiştir.