BEN BENİ ÇOK İHMAL ETTİM

ÖNCE BEN VARSAM, GERİSİ BİR ŞEKİLDE YOLUNU BULUR
Uzunca bir zaman hep erteledim kendimi.
Önce ailemi düşündüm, arkadaşlarımı, işimi, sonra da hayatın benden beklediği her şeyi...
Kendime sıra geldiğinde ise ya çok yorgundum ya da çok geçti.
Hep dedim ki: “Yarın... Sonra... Şimdi sırası değil.”
Ama o yarın hiç gelmedi. İnsan kendini ihmal edince, çoğu şey eksik kalıyor. Ne kadar çabalarsa çabalasın...

ÖNCE BEN VARSAM, GERİSİ BİR ŞEKİLDE YOLUNU BULUR
Uzunca bir zaman hep erteledim kendimi.
Önce ailemi düşündüm, arkadaşlarımı, işimi, sonra da hayatın benden beklediği her şeyi...
Kendime sıra geldiğinde ise ya çok yorgundum ya da çok geçti.
Hep dedim ki: “Yarın... Sonra... Şimdi sırası değil.”
Ama o yarın hiç gelmedi. İnsan kendini ihmal edince, çoğu şey eksik kalıyor. Ne kadar çabalarsa çabalasın, başarsa da huzursuz hissediyor. Çünkü kendi kalbini unuttuğu için içi hep yarım kalıyor.
Ama insanın kendine dönmesi için her zaman bir yol vardır.
Bu kitap, işte o yolun ilk adımları. Biliyorum, bu kitapta kendinden parçalar bulacak insanlar olacak.
Başkalarının yükünü taşıyıp kendi yükümüzü bıraktık bir kenara. Hepimiz, en çok ihtiyacımız
olan anda kendimize sırt çevirdik.
Ama önemli olan, insanın kendisine er ya da geç dönmesidir.
Ben kendime döndüm.
Sen de dönmek istersen, bil ki her zaman bir yol vardır.