Cumhuriyetin Sürgünleri Yüzellilikleri

Lozan Barış Antlaşması, Türkiye Cumhuriyeti’nin temelini kuran,
sınırlarını belirleyen uluslararası bir antlaşmadır. Ankara Hükûmeti, 1919-
1923 yılları arasındaki süreçte millî birliğe karşı koyan isyancıları, İstanbul
Hükûmeti’nde ileri gelen yöneticileri yeni kurulan devlete kabul etmeme
fikrini benimsemiştir. Ülkede yaşanan rejim değişikliğini korumak için;
yeni devletin oluşumu esnasında...

Lozan Barış Antlaşması, Türkiye Cumhuriyeti’nin temelini kuran,
sınırlarını belirleyen uluslararası bir antlaşmadır. Ankara Hükûmeti, 1919-
1923 yılları arasındaki süreçte millî birliğe karşı koyan isyancıları, İstanbul
Hükûmeti’nde ileri gelen yöneticileri yeni kurulan devlete kabul etmeme
fikrini benimsemiştir. Ülkede yaşanan rejim değişikliğini korumak için;
yeni devletin oluşumu esnasında ihanet içinde olduğu düşünülenler yurt
dışına sürgün edilmiştir. Bu kişiler, mütareke döneminde İstanbul
Hükûmeti tarafında yer almışlar, isyanlara katılmışlar veya işgalci
devletlerle iş birliği içerisinde olmuşlardır. Mütareke dönemi boyunca
Ankara Hükûmeti ile İstanbul Hükûmeti; birbirlerinden ayrı politikalar
izlemişlerdir.
Devletin kurucuları, yeni kurulan devlete zarar verebilecek kişileri
bertaraf etmişlerdir. Devletin kurulmasının üzerinden on dört yıl geçince
devletin yöneticileri, eski rejim taraftarlarının devlete artık zarar
veremeyeceği düşünmüş ve sürgün edilen kişiler üzerindeki yasakları
ortadan kaldırmıştır. Bu tezde Yüzelliliklerin nasıl tespit edildiği, 1924
yılında ülkeden çıkarılışları, gurbet hayatları ve nihayet 1938 yılında
affedilmeleri gibi konular devlet, millî kütüphane arşivleri taranarak ele
alınmıştır.