Enkaz

Her Şey Bir Gecede Yok Olup Gidince Sabah Sanki İnsanlık Uyanmıştı. O Kadar İnsanız Ki Hiçbir Şeyimiz Yok. O Kadar İnsanız Ki Hepimiz Muhtacız. Hatta Yardıma Koşanlar Bile… O Kadar Çaresiz Bir Hâldeyiz Ki Hayatta Kalanlar İçin Sevinç Gözyaşları Döküyoruz. Oysa Hepsi Hayattaydı Zaten.Kimisi Kolunu, Kimisi Bacağını Kaybetmiş Ama Biz, Hayat Onlar İçin Hâlâ Devam Ediyor Diye Seviniyoruz. Çocuğunu Kayb...

Her Şey Bir Gecede Yok Olup Gidince Sabah Sanki İnsanlık Uyanmıştı. O Kadar İnsanız Ki Hiçbir Şeyimiz Yok. O Kadar İnsanız Ki Hepimiz Muhtacız. Hatta Yardıma Koşanlar Bile… O Kadar Çaresiz Bir Hâldeyiz Ki Hayatta Kalanlar İçin Sevinç Gözyaşları Döküyoruz. Oysa Hepsi Hayattaydı Zaten.Kimisi Kolunu, Kimisi Bacağını Kaybetmiş Ama Biz, Hayat Onlar İçin Hâlâ Devam Ediyor Diye Seviniyoruz. Çocuğunu Kaybetmiş Anneler, Babalar Ağlamaya Utanıyorlar Daha Büyük Acıları Olanları Düşünerek. Yas Tutmaya Utanıyorlar. Dillerini, Yumru Oturmuş Boğazlarını Değil De Gözlerini Tutuyorlar. Bakınca Anlıyorum Gözlerini Tutanları, Onların Yerine Ağlamak İstiyorum.Ah, Ben Nasıl Sarıp Sarmalasam Onları?Romanları Ve Hikâyeleriyle Kalplerinize Dokunan Kahraman Tazeoğlu, "Enkaz" Kitabıyla Sizi Deprem Gerçekleriyle Yüzleştiriyor.