Geçen Gün Hikayedendir

Hatırla hatırla bitmez hâtıralar... Aklımız kalbimiz onlarla dolu. Kimi elmalı
kurabiye gibi; tarçınlı, bol cevizli içi. Kimi acı, kara kara biberli. İki gözümüz
iki çeşmeli.
Hayat dediğimiz bir gün biten, iyi ki biten bir uyku; gerçeklere
uyandığımız. İyisi mi kırpıp kırpıp hikâye yapmalı bu hâtıraları, bir şey
sanıp anlatmalı. Tabii ki kendimiz hep haklı. Allayıp pullayıp yaraları
bereleri...

Hatırla hatırla bitmez hâtıralar... Aklımız kalbimiz onlarla dolu. Kimi elmalı
kurabiye gibi; tarçınlı, bol cevizli içi. Kimi acı, kara kara biberli. İki gözümüz
iki çeşmeli.
Hayat dediğimiz bir gün biten, iyi ki biten bir uyku; gerçeklere
uyandığımız. İyisi mi kırpıp kırpıp hikâye yapmalı bu hâtıraları, bir şey
sanıp anlatmalı. Tabii ki kendimiz hep haklı. Allayıp pullayıp yaraları
bereleri. Bire bin katıp. Nasıl işimize gelirse öyle artık. Böylece kendi
kendine konuşmaktan kurtulur insan, kendi kendine yazan olur. Cümleler
toplanır bir araya, acıları, sevinçleri paylaşmak için bahane olur. Hem belki
bir muhabbet olur.