Martin Heidegger Düşüncesinde

Bu kitap Heidegger’in hakikat anlayışının
zaman/sallık ile ilişkisini kurmayı
hedeflemektedir. Hakikate ilişkin her tasavvur
açıkça ya da değil bir zaman anlayışı üzerinde
temellenir. Heidegger düşüncesinde hakikat
kavramı varlık kavramı kadar önemlidir ve
epistemolojinin ötesinde ontolojik bir anlam
taşır. Düşünürün hakikat için kullandığı kavram
aletheia/Unverborgenheit’tır ve açığa çıkm...

Bu kitap Heidegger’in hakikat anlayışının
zaman/sallık ile ilişkisini kurmayı
hedeflemektedir. Hakikate ilişkin her tasavvur
açıkça ya da değil bir zaman anlayışı üzerinde
temellenir. Heidegger düşüncesinde hakikat
kavramı varlık kavramı kadar önemlidir ve
epistemolojinin ötesinde ontolojik bir anlam
taşır. Düşünürün hakikat için kullandığı kavram
aletheia/Unverborgenheit’tır ve açığa çıkmışlık,
gizlilikten çıkma anlamlarına gelir. Heidegger,
bütün hakikat kuramlarının uğramadan
geçemeyecekleri tekabüliyet olarak hakikatin
ancak, öncesel olarak aletheia anlamında bu
açığa çıkmışlık zemininde olanaklı olacağını
söylemektedir. Bu tavrıyla o, tekabüliyet olarak
hakikati yadsımaz ancak dünyanın daha ilksel
ve zengin ifşa olmuşluğunu önermelere
sıkıştırmak suretiyle daralttığını düşünür. Bu
çalışma tekabüliyet anlamındaki hakikat
tasavvurunun ancak aletheia olarak açığa
çıkmışlıkta mümkün olduğunu savunmaktadır.
Heidegger, insanın gündelik yaşamına bir
şimdiler dizisi olarak sızan zamanın geçmiş,
gelecek ve şimdinin geçişli yapısı ile
karakterize olan ekstatik-ufuksal bir
zamansallıktan türediğini iddia eder.
Çalışmamızda Heidegger’in aletheia olarak
belirlenen hakikat anlayışının onun orijinal
zaman dediği ekstatik zamansallıkta
köklendiğini, tekabüliyet anlamındaki hakikatin
ise ekstatik zamansallığın bir düzleştirilmesi
olan ve şimdi’nin ardışıklığında sonsuza
uzanan geleneksel zaman tasavvurunda
olanaklı olduğunu savunmaktayız.