Utku

Tüm canlılar beyninin içinde bir yara taşır. Bu yaranın acısıyla doğar, büyür
ve yaşlanır. Yaşlılıkta bu acı biraz diner gibi olur, azalır, azalır ve ölümle
son bulur. Ama çoğu canlı, tüm acı dolu yaşamına rağmen ve son nefesini
verirken bile bir daha dünyaya gelip bu yarayı taşımaya razıdır. Hatta
kendisine en yakın yerde, yani beyninde bulunan bu ızdırapla bir ömür
boyu yaşamaya can atar.
...

Tüm canlılar beyninin içinde bir yara taşır. Bu yaranın acısıyla doğar, büyür
ve yaşlanır. Yaşlılıkta bu acı biraz diner gibi olur, azalır, azalır ve ölümle
son bulur. Ama çoğu canlı, tüm acı dolu yaşamına rağmen ve son nefesini
verirken bile bir daha dünyaya gelip bu yarayı taşımaya razıdır. Hatta
kendisine en yakın yerde, yani beyninde bulunan bu ızdırapla bir ömür
boyu yaşamaya can atar.
Her şeye rağmen bir canlı bu yara olmadan bir gün hayatta kalamaz ve
daha da önemlisi yaşadığı bir saniyeden bile zevk alamaz. Söz konusu
yaranın adı ‘kazanma arzusu’dur.
Hepimiz, bu devasa evrende ne kadar küçük olduğumuzu unuturuz bu arzu
sayesinde. Ve bir şeyi daha unuturuz ki her kazanın karşısında bir
kaybeden; kazananı ihya eden her zaferin karşısında bir mağlubiyet vardır.
İşte tam da bu yüzden pek çoğumuz mağlup ayrılırız bu yaşam denilen
kısa yolculuktan..