Vicdan Ateşi

Öksüz ve yetim büyüdüğüm bu hayat yolunda, bütün manevi değerlerimi yitirmiştim.
Darmadağın olmuş zihnimle Allah’ı unutmuş, ateizmle yatıyor, deizmle kalkıyordum.
Öyle ki hiç durmadan varlığımı sorgulamaktaydım:
“Ben kimim?”
“Nereden geldim? Nereye gidiyorum?”
“Bu hayatın anlamı ne?”
“Gerçekten bu âlemin bir yaratıcısı var mı?”
Artık şüpheler ve çelişkiler rüzgârının önünde kurumuş bir yapr...

Öksüz ve yetim büyüdüğüm bu hayat yolunda, bütün manevi değerlerimi yitirmiştim.
Darmadağın olmuş zihnimle Allah’ı unutmuş, ateizmle yatıyor, deizmle kalkıyordum.
Öyle ki hiç durmadan varlığımı sorgulamaktaydım:
“Ben kimim?”
“Nereden geldim? Nereye gidiyorum?”
“Bu hayatın anlamı ne?”
“Gerçekten bu âlemin bir yaratıcısı var mı?”
Artık şüpheler ve çelişkiler rüzgârının önünde kurumuş bir yaprak gibi savruluyordum.
Tam pes ettiğim anda karşıma çıkmıştı, o esrarengiz adam…
Sanki efsunlu bir kalem, gözyaşıyla yoğrulmuş hayat hikâyemi yeniden yazmaya başlamıştı.