Yalnızlığın Özel Tarihi

Hüsrev Bey, yattığı yerden, acıyla seyrediyordu kadını.
Buradan, bu evden, kendisinden ayrılmaya hazırlanması içini
burkuyordu, ansızın gelen bu aşk şiddetli bir acıyla
hissettiriyordu kendisini, kadının gitmesine engel olmak,
gerekirse yalvarmak istiyordu, ilk kez bir insana böylesine
bağlanmıştı. Rosemary'den ayrılmak istemiyordu, burada, bu
odada ya da başka bir yerde, başka bir evde ama daima
...

Hüsrev Bey, yattığı yerden, acıyla seyrediyordu kadını.
Buradan, bu evden, kendisinden ayrılmaya hazırlanması içini
burkuyordu, ansızın gelen bu aşk şiddetli bir acıyla
hissettiriyordu kendisini, kadının gitmesine engel olmak,
gerekirse yalvarmak istiyordu, ilk kez bir insana böylesine
bağlanmıştı. Rosemary'den ayrılmak istemiyordu, burada, bu
odada ya da başka bir yerde, başka bir evde ama daima
Rosemary'yle birlikte olmak istiyordu. Rosemary gidince, her
şey de onunla birlikte gidecekti, geriye büyük bir boşluk
kalacaktı. O boşluğu taşımaya gücü yetmeyecekti.
Rosemary'nin bir şeyler söylemesini bekliyordu. Onun da aynı
üzüntüyü paylaştığını söylemesini, yeniden biraz önce yatakta
olduğu gibi ağlamasını istiyordu. Rosemary, saçlarını tarayıp
usta hareketlerle ensesinde topuz yaptı, ellerinin hareketi
Hüsrev Bey'i üzüyordu, o hareketler kendisine yabancıydı,
Rosemary'nin saçlarını tarayıp topuz yapmasını daha önce hiç
görmemişti, kadında kendisinin tanımadığı en küçük bir
harekete, söze, duyguya katlanamıyordu, saçlarını tarayış
biçimine bile dayanamıyordu, saçlarını taraması, sanki yatakta
aralarında kurulan yakınlığı, sevgiyi, aşkı bozuyordu.