Zamanın Behrinde - Ramazan Hikâyeleri

“80’lere daha varmamıştık. Henüz yeni yetme
bir üniversiteliydim ve iftarı o zamanlara has
bir şekilde herkes gibi ben de kendi evimde,
ailemle birlikte yapardım. Aile içi yakınlıklar
haricinde dikkat çekici davetler olmazdı.
İftarlar evde yapılırdı, iftara gitmekten çok
iftara çağırmak akılda kalırdı. Aileler arasında
protokol yoktu, sadece özel misafirlere açılan
göstermelik havalı yemek masalar...

“80’lere daha varmamıştık. Henüz yeni yetme
bir üniversiteliydim ve iftarı o zamanlara has
bir şekilde herkes gibi ben de kendi evimde,
ailemle birlikte yapardım. Aile içi yakınlıklar
haricinde dikkat çekici davetler olmazdı.
İftarlar evde yapılırdı, iftara gitmekten çok
iftara çağırmak akılda kalırdı. Aileler arasında
protokol yoktu, sadece özel misafirlere açılan
göstermelik havalı yemek masalarının,
porselen takımlarının evlerde bir yerlere
tıkılması için epeyce bir zamanın geçmesi
gerekecekti. Yer sofrasında olurduk, kapıyı
çalan lafı uzatmazdı, gelir sofraya otururdu.
Yemekte herkese bir kaşık bulunurdu. ‘Tanrı
misafiri’ diye bir şey vardı ve iftar yemeğinin
varsa bir lezzeti, biraz da o, gelenin dualarıyla
teşrif ederdi.”
Necdet Subaşı, Türkiye’nin yakın dönem
Ramazanlarına kişisel penceresinden bir bakış
atıyor. Pek çok kişiye tanıdık gelecektir...