Türkiye'de Felaketlerin Politikası

“Vakaların ayrıntılı çözümlemesi bizi bir taraftan ‘stratejik
ihmallerin’ ve ‘taktiksel’ bir işleyişin ‘popülist yönetimselliği’
pratikte karakterize eden boyutlar olduğu sonucuna götürürken
diğer taraftan da bu yönetim zihniyetinin direncini sağlayan asıl
mekanizmanın bir tür ‘cezasızlık rejimi’ olduğu sonucuna da
taşımıştır.”
Erhan Özşeker ve Toygar Sinan Baykan, Türkiye’de Felaketlerin
Po...

“Vakaların ayrıntılı çözümlemesi bizi bir taraftan ‘stratejik
ihmallerin’ ve ‘taktiksel’ bir işleyişin ‘popülist yönetimselliği’
pratikte karakterize eden boyutlar olduğu sonucuna götürürken
diğer taraftan da bu yönetim zihniyetinin direncini sağlayan asıl
mekanizmanın bir tür ‘cezasızlık rejimi’ olduğu sonucuna da
taşımıştır.”
Erhan Özşeker ve Toygar Sinan Baykan, Türkiye’de Felaketlerin
Politikası’nda, yüzlerce cana mal olan faciaları masaya
yatırıyorlar: Şubat 2023 depreminin genel felaket tablosu ve tek
tek skandal vakalar, Marmara ve Karadeniz sel baskınları, Aladağ
öğrenci yurdu, Beşiktaş gece kulübü ve Kartalkaya otel yangınları,
Pamukova ve Çorlu tren “kazaları”, iş cinayetleri, iş katliamları,
Soma maden faciası...
Bu felaketlerin ortaya çıkışı da onlarla baş etme ve edememe
biçimleri de hiç “doğal” olmayan toplumsal-siyasal
mekanizmalarla alakalı. Ortada bir toplumsal-siyasal sorumluluk
var.
Yazarlar, bu sorumluluğun sadece yolsuzlukla, klientelizmle ve
kayırmayla açıklanamayacağı kanısındalar. Temel sorunun,
“enformel toplumsal sözleşmeler ve popülizm” olduğunu
gösteriyorlar. Bir kolektif eylem var bu düzenin arkasında:
“Kentleşmenin ve müreffeh bir yaşamın gerçek bedellerinin
muvazaalar ile ötelenmesi, başta yanılsamalı bir biçimde,
herkesin kazandığının düşünüldüğü bir durum yaratırken uzun
vadede bütün toplumun zarar gördüğü bir düzene
dönüşmektedir.”